خداوندا تنها امیدم تو هستی و من به تو امیدوار هستم . تو را قسم می دهم به ذات پاک بهترین بندگانت حضرت محمد (ص) که عاقبتم را ختم به خیر بگردانی و خطاهایم را ببخشی و مرا جزء امت پاک پیامبر قرار دهی و در روز قیامت با شهدای کربلا محشور کنی ...بیائید به خودمان فکر کنیم و به خودمان بنگریم . ما در محضر خدا هستیم و تمام اعمال ما نتیجه دارد . بیائید تا دیر نشده و مرگ ما را فرا نگرفته به حساب خودمان رسیدگی کنیم... امروز ما در برابر خون هزاران شهید که شاید بعضی از ما شاهد و نظاره گر به شهادت رسیدن بعضی از آنها بوده ایم و یا زیر جنازه آنان رفته ایم مسئول هستیم...

امروز تمام ما در برابر اسلام عزیز مسئول هستیم و تنها نماز و روزه و حج ما را کفایت نمی کند. موقعیت فعلی و آتی اسلام و سرنوشت نسلهای آینده خود را در نظر بگیریم و ببینیم که چقدر مسئولیت بزرگی بر دوش تک تک ما است... بار خدایا بارها دعا کرده ام که مرگم را شهادت در راه خودت قرار دهی.

خدایا من از تکه تکه شدن بدنم نمی ترسم. از ترکش های خمپاره و گلوله هراسی ندارم و از زیر تانکها و نفربرها له شدنم هراسی ندارم. هراس دارم در این موقعیت که اسلام به خون نیاز دارد و بهترین عزیزان و دوستان ما به این راه مقدس رفته اند من در بستر بمیرم.

من فقط از همین هراس دارم که در راه خدا کشته نشوم و در قیامت در برابر ابا عبد الله الحسین شرمنده باشم و مرا در صف شهدا قرار ندهند.